Als baby’s van vier maanden en drie weken zijn Kim en Jasmijn een jaar na elkaar in het gezin van Ton en Wilma en hun drie kinderen geplaatst. Inmiddels zijn de biologische kinderen volwassen en het huis uit. En zijn Kim (13) en Jasmijn (14) aan het puberen in het pleeggezin.

Zussen

Aan de muur van de woonkamer hangt een foto van Jasmijn en Kim in hun peuterjaren. Prachtige meisjes met vrolijke jurken en lachende gezichten, een vrolijk tafereel. Inmiddels tien jaar verder zitten de zussen nog steeds gezellig naast elkaar. De vrolijke glimlach is verruild voor een flinke slappelach bui. Zussen die bij elkaar horen in gevoel en gedrag, maar enorm van elkaar verschillen.

Jasmijn

Jasmijn was drie weken oud toen zij bij Ton en Wilma werd gebracht. ‘Er waren zorgen om haar gezondheid door middelengebruik tijdens de zwangerschap’, vertelt Ton. De klasgenoten en vriendinnen kennen haar bijzondere verhaal. Jasmijn vertelt dat zij het niet moeilijk vindt om dat te delen. Aan het begin van de eerste klas heeft zij haar levensverhaal verteld. ‘Iedereen accepteert het en sommige stellen kinderen stellen vragen.’ Ook door haar huidskleur is het zichtbaar dat Ton en Wilma niet haar biologische ouders zijn.

‘In eerste instantie zou Jasmijn alleen voor een crisisperiode komen, ’vertelt Wilma. ‘We voelden al wel vrij snel aan dat we aan haar gehecht raakten en we het moeilijk zouden vinden om weer afscheid van haar te nemen. Toen bepaald werd dat Jasmijn in een pleeggezin verder zou opgroeien, wilden we graag voor haar blijven zorgen.’ Jasmijn houdt van streetdance, shoppen en met vriendinnen op stap gaan. Ze zit in de tweede klas van de havo en in de toekomst wil zij net als haar broer en oudste zoon van Ton en Wilma, politieagent worden. ‘Het helpen van mensen wanneer zij in een crisissituatie zitten na een ongeluk of inbraak lijkt me mooi om te doen.’ De misdaad die erbij komt kijken lijkt Jasmijn extra spannend.

Kim

Kim was vier maanden oud toen zij geplaatst werd bij het gezin van Ton en Wilma en de dan 11 maanden oude Jasmijn. Zij kwam uit een situatie waarin haar ouders niet de capaciteiten hadden om haar zelf op te voeden. Kim zit in groep 8 van de basisschool en zal na de zomer naar Praktijk – leerwegondersteunend onderwijs gaan. Zij vertelt graag en houdt van het spelen met Playmobil, knutselen en televisie kijken. Ze is altijd met iets bezig en verveelt zich bijna nooit. Kim vertelt trots dat zij een werkstuk over pleegzorg heeft gemaakt en komt direct op haar biologische ouders. Ze laat hierbij een foto van haar moeder zien. Kim vertelt enthousiast over de knutselmiddagen die ze samen met haar moeder heeft. Het is helemaal feest wanneer ze met Ton en Wilma naar haar moeder in Den Helder reist. Meestal spreken ze dan daar af in binnenspeeltuin Ballorig.

Wilma vult aan dat Kim altijd naar deze momenten uitziet, maar dat deze vroeger ook wel spanningen bij haar veroorzaakten. Het broertje van Kim, Thomas, woont op Texel bij zijn pleegouders. ‘Thomas verveelt zich sneller als hij bij ons logeert, hij houdt van de boerderij en het platteland,’ zegt Kim lachend als ze naar Wilma kijkt. ‘In de meivakantie ga ik bij Thomas logeren en dat is heel erg leuk.’ Kim heeft ook van Thomas en de logeerpartij op Texel foto’s die ze erg graag laat zien. Op een van de kiekjes staan Kim en Thomas gearmd, breed lachend in een blauwe overall. Kim vindt het fijn dat iedereen vindt dat ze erg op elkaar lijken.

Confronterend

Jasmijn had geen contact met haar ouders en dit was voor haar af en toe moeilijk. Vooral als Kim grote tassen speelgoed mee kreeg van haar moeder. Ton en Wilma zorgden er dan voor dat zij op dat moment een verwenmoment voor Jasmijn hadden. ‘ De realiteit kan ook erg confronterend en moeilijk zijn en dat voel je dan wel,’ vertelt Ton. ‘Jasmijn is momenteel wel zoekend naar waar zij vandaan komt en wie ze is en krijgt hier ondersteuning bij van de pleegzorgwerker.’ Jasmijn geeft aan dat zij inmiddels niet meer jaloers is op de speelgoedtassen van Kim. ‘Kim houdt van veel kleine creatieve spulletjes en ik heb daar niets mee, dus ik vind dit ook niet meer lastig, maar vooral leuk voor haar.’

Eén van de kinderen

Op de vraag wat pleegzorg voor Jasmijn en Kim betekent, vertelt Jasmijn dat zij niet anders weet dan dat zij bij haar pleegouders hoort en dat het gezin waarin zij opgroeit haar gezin is. Jasmijn is ontzettend trots op haar nieuwe neefje en zoon van haar zus, dochter van Ton en Wilma. Ze vindt het heerlijk om met hem te knuffelen en te spelen. ‘Gelukkig wonen ze dichtbij en kunnen we hem vaak zien. Ik lig soms wel een uur naast hem op een kleedje en ben hem aan het kietelen en probeer hem te laten lachen.’ Jasmijn geeft aan dat ze snapt dat zij geboren is uit andere ouders. Ze heeft het gevoel dat zij nooit is achtergesteld, nooit is voorgetrokken of anders behandeld. Hierdoor voelt zij gewoon als één van de kinderen. Kim beaamt met een grote glimlach wat Jasmijn vertelt en zegt dat haar pleegfamilie evenveel om haar geeft als zij om hen.

Ton en Wilma voelen zich bevoorrecht om pleeg- ouders te zijn van Kim, een vrolijke kletskous die puur en ontwapend is en van Jasmijn, een lieve, zorgzame, slimme jongedame. Ze zijn zichtbaar trots op hun pleegdochters. ‘Wij zijn geen pleegouders voor even, maar voor het leven.’

MagGezien editie 2017

Lees het verhaal van Jasmijn en Kim in MagGezien editie 2017. Wil je meer lezen uit dit magazine van Horizon.

Pleegouders Gezocht!!

Opgroeien in een gezinssituatie en oprechte aandacht. Dat wil ieder kind. Bij Horizon Pleegzorg staat het belang van het kind voorop. Wij vinden het belangrijk dat kinderen opgroeien in een zo natuurlijk mogelijke omgeving, het liefst dicht bij huis. Daarom zijn we op zoek naar pleegouders die iets willen betekenen voor een kind. Pleegouder worden, lees verder.

1 antwoord
  1. Van Ingen Schenau
    Van Ingen Schenau zegt:

    Ja wij kunnen het begrijpen wij hebben dit ook ervaren .
    En wat onze dochter betreft wij konden haar adopteren toen zij 3 jaar was en dat is nog een feest als daar aan denken. Zij vond ook dat wij haar ouders zijn niet uit mij geboren maar in ons hart.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *