Grip krijgen op je eigen leven en de regie terugpakken. Het zijn dé belangrijkste punten uit de visie van Horizon. Om deze visie handen en voeten te geven, werkt Horizon op haar locaties met een nieuwe methodiek ‘Master’. In een kernteam slaan zorg-én onderwijsprofessionals de handen ineen om samen met jeugdigen en ouders te werken aan zelfgekozen doelen. In april start Robin met het kernteam.

Voor de zestienjarige Robin is het zover. Ze is pas overgeplaatst van locatie Harreveld naar De Vaart en gaat hier, in Sassenheim, aan de slag met haar kernteam. Veilig tussen haar ouders en haar mentor Lotte in, neemt ze plaats aan de grote tafel. Om haar heen zit een uitbreid team van professionals, zoals haar voogd Oriana van Jeugdbescherming Rotterdam Rijnmond, haar docent Karlijn en Viola, de trajectbegeleider. Intercedent Christine trapt het behandelingstraject af; ze bespreekt met Robin haar doelen en draagt het traject over aan haar collega’s.

Majorie (moeder van Robin): ‘Ik vind het heel fijn en professioneel dat iedereen hier nu om tafel zit. Je merkt dat ze voor Robin bezig zijn en ik vind het een fijn idee dat ze een netwerk om zich heen heeft dat overal aan wil werken. We krijgen als ouders een portfolio, de RegieBoX mee naar huis waar we zelf onze ontwikkelingen in bijhouden. Dat vind ik ook heel goed. Eerst dacht ik: ik heb geen problemen met Robin, maar er zijn toch altijd wel dingetjes waar je zelf tegenaan loopt. Ik wil daar best samen aan werken.’

Ton Ben (vader van Robin): ‘Je bent toch altijd een beetje bezorgd. Maar ik moet zeggen dat het de laatste vijf maanden veel beter is gegaan met haar dan twee jaar terug. Ze heeft nu al meer zelfvertrouwen. En als je weet dat het goed gaat, voel je je zelf ook anders.’

Lotte: ‘Ik ben mentor op de groep van Robin. Ik houd me bezig met haar behandeling en haar gedrag dat op de groep en het woongebied van toepassing is. Master! past daar mooi in, omdat de ontwikkel- en leerlijnen erin terugkomen. Met Master! heb ik heel inzichtelijk hoe ze hier is gestart en waar we naartoe willen. Ik vind het een mooie, positief gerichte methodiek. Robin mag zelf aangeven welke leerlijnen zij belangrijk vindt en waar zij naartoe wil werken in haar eigen portfolio, de MyBoX. Karlijn en ik zijn de vaste personen uit haar kernteam die kaders aangeven en haar aansturen. Op schaal-niveau schat Robin zelf in welke vaardigheden ze nog niet zo goed kan en welke vaardigheden zij al wel beheerst. Hierdoor wordt een leerlijn inzichtelijk.’

Karlijn: ‘Ik ben mentor van haar school. Ik houd me vooral bezig met schoolse zaken, zoals haar voortgang op school, het aanleren van leergedrag wat past binnen de maatschappij en het bereiken van een realistisch ontwikkelingsperspectief. Voorheen hield ik voornamelijk mentorgesprekken als het niet goed ging. Het grote verschil nu is dat Lotte, Robin en ik – haar kernteam op De Vaart – om de twee weken samen komen om haar ontwikkellijnen te evalueren. Na zes weken presenteert Robin haar vorderingen aan het volledige kernteam. Daar zitten haar ouders bij en verder mag ze uitnodigen wie ze wil; zoals haar voogd bijvoorbeeld. De manier van praten in deze methodiek is anders, het is positiever en er wordt meer gekeken naar kwaliteiten. Het is meer oplossingsgericht, gebaseerd op verschillende theorieën. Om de methodiek eigen te maken en over te kunnen brengen is het begrijpen van de theoretische achtergrond een pré.

Robin: ‘In MyBox staan de leerlijnen over dingen die ik moeilijk vind. Ik leer over een onderwerp dat ik gekozen heb, zoals omgaan met mijn gevoelens. Samen met alle pedagogisch medewerkers ga ik daarmee aan de slag. Ik ben blij dat ik zelf mijn leerlijn mag kiezen. Als iemand anders het bepaalt lijkt me dat moeilijker. Ik denk dat kinderen er dan meer ‘schijt’ aan hebben. Ik doe het nu omdat ik het echt zelf wil. Ik vind het grappig dat mijn ouders ook leerlijnen krijgen. Ze doen er alles aan om mij te helpen, want ze willen allebei dat het beter met me gaat. De leerlijnen moet ik later ook presenteren. Dat vind ik span-nend, omdat ik niet graag voor een groep mensen sta. Maar ik weet zeker dat ik daar hulp bij krijg. Ik vind het bijzonder dat al deze mensen gaan samenwerken, dat heb ik niet eerder zo meegemaakt. Het gesprek vond ik goed gaan. Er zijn belangrijke dingen besproken en het was voor mij heel duidelijk. Dus ik denk dat het wel goed komt.’

DIT IS MASTER!

Master! is een praktische werkwijze met gezamenlijke uitgangspunten voor zowel zorg als onderwijs. Samen met de jeugdigen en het netwerk werken we aan doelen door middel van ontwikkellijnen, in aansluiting op interesses en talenten van de jeugdigen. Om samen doelen te bereiken is het belangrijk om goede afspraken te maken. Bijvoorbeeld over hoe die doelen er precies uitzien, welke stappen er gemaakt moeten worden om deze doelen te halen, wie welke verantwoordelijkheid draagt en over hoe we samenwerken. Speciaal voor Master! werken we met herkenbare portfolio’s waarin jeugdigen en ouders/opvoeders hun eigen ontwikkelingen bijhouden. Voor de ouders is er de RegieBoX, voor kinderen onder de twaalf hebben we een TrotsBoX en voor jeugdigen boven de twaalf is er de MyBoX. Deze boxen zijn uniek voor iedere ouder en/of kind en bevatten een plan- en presentatiecyclus en ontwikkellijnen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *