Blog 4 – ‘Funbruari’

Ik denk dat niemand dol is op reclames, maar ik heb een specifieke allergie voor de reclames van een bepaalde drogisterijketen en dan met name ‘de stem van’. Het is nu ‘Funbruari’ bij deze drogisterij (moeilijk welke het nu toch zal zijn hè,😊), maar…ik ben zowaar wel geïnspireerd geraakt door deze reclame!

Wie eerder mijn blogs gelezen heeft weet dat januari en februari niet mijn beste maanden zijn. Ik ben dan toe aan lente, je weet wel, fluitende vogeltjes, ontluikend groen, voor het eerst weer eens -nog wat bibberend- zonder jas naar buiten, zon! Dat mijn winterdepressie langzaam weg sijpelt en ik weer een leuk(er) mens word.

Nu is het weer zo zacht dat ik op de zon na alles eigenlijk al wel heb ervaren en is van een depressie weinig te merken, maar dat even terzijde. Dus nu dacht ik, laat ik dan extra alert zijn dat ik geen deprimerende blog schrijf, maar in ‘funbruari’ een vrolijke blog ga maken!En dus ga ik beschrijven wat er allemaal leuk is aan mijn werk en goed gaat in mijn zaken, want gelukkig gaat er ook echt veel goed.

Die jongen van bijna 18 die nog erg (want wat later) pubert en zo lelijk kan doen tegen zijn pleegmoeder bijvoorbeeld, maar ondertussen is geslaagd, leuk werk heeft (en volhoud) en regelmatig roept dat hij toch echt tot zijn 40ste bij haar blijft wonen.

Of die jongen van 9 waarvan pleegouders onverwachts een kindje kregen terwijl ze dat niet meer hadden durven dromen. Zo lief om te zien hoe trots en blij hij is, een echte grote broer.
En dan dat leuke ventje van 4 met onder andere een fikse prikkelverwerkingsstoornis die nu zo ontzettend vooruit gaat wat betreft praten. Elke keer als ik er ben, ben ik weer verbaasd hoeveel hij ‘ineens’ zegt!

Of dat meisje van 10 die mij heeft uitgenodigd bij haar op de manege te komen kijken, nou daar word ik dan dus ook heel blij van, want dat voelt alsof ik echt een kijkje in haar leven mag hebben.

En tot slot, anders wordt het een erg lange blog, die jongen van 12. Woont sinds twee jaar eindelijk bij zijn zus in het pleeggezin (na eerst elders te hebben gewoond) en is daar van speciaal basisonderwijs naar regulier onderwijs gegaan en doet het zo goed.

Mooie verhalen toch?!
Tel daarbij op dat ik heel veel kan lachen met mijn geweldige collega’s van zowel de pleegzorg als de jeugdbescherming en ik veel moet autorijden met de radio lekker hard aan (afhankelijk van wat ik ervoor heb gedaan luister ik stomende gitaren, relaxte reggae of vrolijke meezingers) en je hebt hopelijk een beetje idee waarom mijn werk echt zo leuk is als ik in mijn eerste blog al beweerde.

Fijne ‘Funbruari’ nog en op naar lente in maart!

Lola.