Blog 7 – Druk

Ik heb een maandje overgeslagen, zomaar ineens is het juli. Nou ja, zomaar ineens, het is ontzettend druk geweest… en nog. Ik wil er niet echt over nadenken, maar er lijkt wel een flinke nawee van de coronaperiode, de aanmeldingen vliegen ons om de oren!

Maar buiten dat hebben we allemaal achterstallig werk door die periode en daarnaast een collega minder en een collega met verlof. Ik voel me dus eigenlijk al schuldig dat ik nu wel de tijd neem voor een blog, want er is nog zoveel te doen! Ik houd er overigens niet van als we ‘druk’ moeten aanvoeren als reden dat iets niet is gedaan. Cliënten hebben recht op een goede beschikbaarheid, een ‘redelijk’ snelle reactie op vragen/zorgen en gewoon op een beetje tijd. Tijd om ook gewoon even bij te praten.

Maar om u toch eens een beetje mee te nemen in zo’n periode van drukte geef ik even een dag weer zoals ik er velen heb gehad de afgelopen weken. Niet als excuus, wel ter verduidelijking waarom we dus soms toch niet zo bereikbaar zijn als we zelf graag zouden willen!

Mijn dag start om 6.30 uur. De kinderen moeten in tijdsvakken naar school en dus al om 8.05 uur op het schoolplein staan. Dat maakt wel dat ik ineens elke werkdag echt op tijd op mijn werk ben, elk nadeel…😊 Ik rijd meteen door naar een eerste huisbezoek om 9.00 uur. Een gezin waar ik vaak kom, omdat er nog wel eens gedoe is binnen de familie en het kindje daar dan een beetje tussen zit. Het betreft hier vooral het aanhoren van pleegmoeder en een vertaalslag proberen te maken tussen haar en haar dochter. Meestal lukt dat en krijg ik de boel weer wat gesust. Na een uur moet ik echt alweer gaan, vandaag geen tijd voor koetjes en kalfjes!

Ik rijd door naar een ander pleeggezin, waar ik om 10.15 uur arriveer. Zij hebben een heftige tijd achter de rug met helaas enige tijdje terug een break down (uitplaatsing) van een van hun twee pleegkinderen. Wat dat betreft is de heftige periode dan ook nog niet over, want natuurlijk veel verdriet bij het halfbroertje en pleegouders. Hier luister ik dan ook vooral en troost waar het kan. Ik geef bevestiging dat ze gedaan hebben wat ze konden en ze dit echt niet hadden kunnen voorkomen. Ze zijn tot voorbij het gaatje gegaan en misschien zelfs wel bijna te ver. Ze krijgen de opdracht nu echt aan zichzelf te gaan denken.  Geen gemakkelijke opdracht als je jaren op adrenaline hebt gefunctioneerd en je lijf niet eens meer lijkt te weten wat ontspannen ook alweer was!

Helaas ook hier vandaag een strikte tijdsplanning, ik moet door naar een volgend gezin, waar ik om 12.00 uur arriveer. Daar mag ik even gezellig samen met pleegmoeder lunchen, want ik zou niet weten hoe ik dat vandaag anders had moeten doen. (Ik geef toe, dit is mijn eigen slechte planning. Druk of niet, ik moet ook wel goed voor mezelf blijven zorgen natuurlijk!) Onder het lunchen door bespreken we haar 4 pleegkinderen, 4 pubers ook nog, ik blijf het bijzonder vinden! Corona is een pittige tijd geweest voor deze pleegmoeder en ze is blij dat het allemaal weer een beetje normaliseert. Maar ja, met nog steeds 2 kinderen thuis van school is het nog niet echt bijkomen. Wel is ze apetrots op ze allemaal, ze hebben echt hun best gedaan en zijn de periode met elkaar goed doorgekomen! Nu maar duimen dat de vakantie naar het buitenland door mag gaan!

Ik race naar kantoor voor mijn belafspraak met de Raad van de kinderbescherming, net op tijd zit ik klaar als ik om 14.30 uur gebeld wordt. Het betreft het verschaffen van informatie aangaande het verzoek van de jeugdbescherming inzake een gezag beëindigende maatregel. Ik geef aan waarom ik het eens ben met dit verzoek, al blijf ik dat altijd moeilijk vinden! Je hebt het hier over een nogal ingrijpende beslissing!

Tot slot nog even een gesprek met pleegouders om 15.30 uur. Ook zij hebben het niet gemakkelijk. Hun pleegkind heeft erg veel problemen voortkomend uit de dingen zij in haar vroege jeugd al heeft meegemaakt. Therapie heeft nog weinig geholpen en het heftige gedrag lijkt alleen maar toe te nemen. We moeten dringend samen met de voogd om de tafel om alle opties eens goed te bespreken!

Ik sluit de dag af met het invullen van mijn agenda (saaaaaai) en ga lekker naar huis. Muziek hard aan in de auto en even bijkomen voor ik de drukte van mijn eigen gezin weer inga 😊.

Ik ben moe, wat een dag! Zo moet ik het niet wekelijks hebben, anders kunnen ze mij ook wegdragen. Gelukkig weet ik de balans weer wat te vinden en ervaar ik inmiddels weer wat grip op het werk. Nog even volhouden en dan heb ik 3 weken vakantie, daar ben ik wel aan toe.

Ik hoop van harte dat u allen ook kunt genieten van de vakantie. Mogelijk anders dan anders, maar weet u er toch wat van te maken. Wees voorzichtig, maar geniet!

Lola.

Pleegzorgervaring Lola 7