Pleegzorgwerker Lola blogt 

Blog 9 

 ‘Dromen’ 

Mag ik allereerst even zeggen dat het verdacht stil bleef na mijn laatste blog!
Niet dat ik anders heel veel reacties krijg op mijn blogs, maar nu was het stiller dan stil vond ik. 
Dat vind ik overigens zeker de minder leuke kant van bloggen, dat ik geen interactie heb.  

Misschien moet ik een keer een signeersessie organiseren, waar u al mijn blogs – die natuurlijk ingelijst aan de muur hangen- kunt laten signeren en met mij in gesprek kunt gaan over alle onderwerpen. En aan kunt geven wat u zoal graag nog op de blog agenda zou willen. 
Wat een leuke middag zou het worden, we zouden – ik zou- niet uitgepraat raken! 

Maar aangezien dat niet kan, mag u ook gewoon beloven wat meer te reageren, ook al begrijp ik heus dat social media een lastig ding is; alles wat je daar zegt voelt toch als ‘de wereld in geslingerd. 

Maar we komen hiermee op mijn onderwerp van vandaag, dromen.  

Soms vreselijk naar in de donkere nacht, maar meestal heerlijk om overdag tijdens het werk even te doen.
Ik wil het namelijk vooral hebben over dagdromen. En dan in dit geval over nadenken hoe we zouden willen dat de wereld eruit zou zien.
U raadt het al, de blaadjes vallen weer en de huidige tijd is sowieso ontzettend heftig, dus heb ik behoefte aan een beetje vrolijkheid en optimisme.  

Kinderen voor kinderen zong het lang geleden al met het lied ‘als ik de baas zou zijn van het journaal’: “ Dan werd meteen het nieuws een heel stuk positieverDe hele wereld werd meteen een beetje lieverWant ik negeerde alle narigheid totaal. 

Wat zijn uw dromen? En dan heb ik het dus niet over de loterij winnen (wat overigens wel een heerlijke droom is hoor, ik doe het vaak, gewoon mij even laten gaan…ik zou ons huis (laten) opknappen, een camper aanschaffen, minder werken, beetje goed doen hier en daar…heerlijk!) maar dromen aangaande die betere wereld.
Ik droom in dat kader (en om bij mijn werk te blijven) bijvoorbeeld graag over de ideale matching. 

Dat we voldoende pleeggezinnen zouden hebben om pleegouders teleur te moeten stellen in plaats van kinderen en hun ouders. Dus dat we dat meisje van christelijke ouders zouden kunnen plaatsen in een christelijk gezin (nou lukt dit overigens vaak juist wel😊), dat jongentje met islamitische ouders in een islamitisch gezin, die drieling gewoon hoppa, bij pleegouders die staan te springen om in één keer drie kinderen. Niks geen apart van elkaar geplaatste broertjes en zusjes meer.
En die jongen met woede uitbarstingen matchen we op basis van hoe pleegouders wonen; veel ruimte en veel dieren.  

Geen ouders meer die moeite hebben met de andere achtergrond van een pleeggezin; één discussiepunt minder! Überhaupt kunnen ouders in deze droom meebeslissen over waar hun kind geplaatst word, iets wat ook veel zou schelen in de acceptatie van de plaatsing. Lijkt me zo mooi! 

Zo droom ik dus wat af. En mag ik dat nog gewoon onder werktijd doen ook, mits ik het de titel ‘blog’ geef😉 En hoop ik natuurlijk op heel veel reacties waarin u mij uw dromen vertelt. Niet denken aan de haalbaarheid, gewoon zo breed dromen als uw fantasie toelaat. 

Ik wacht de tientallen reacties in spanning af! 

Lola.