Blog 3

Een nieuw ervaringsverhaal van pleegmoeder Marianne.

Wat een moeilijke tijd is het, zeg! Onze twee pleegkinderen van 12 en 8 merken dat ook. Niet meer naar school! In plaats daarvan je huiswerk thuis maken. Wat een vragen en ik merk ook dat er veel onzekerheid is. Het valt ook allemaal niet mee.

Maar, we hebben nu aardig het ritme van de dag te pakken. Dat viel ook eerst niet mee. Vanuit je dagelijkse ritme naar een totale verandering en alles thuis doen.

In de morgen gaan we eerst met elkaar ontbijten. Daarna gaat onze oudste zelf aan het werk achter zijn laptop. We moeten hem wel in de gaten houden, of hij ook echt zijn huiswerk maakt in het schoolsysteem. Ons prinses van 8 jaar heeft best veel begeleiding nodig. Taal, rekenen en spelling. Ze kan gelukkig op de IPad werken in diverse programma’s. Ik moet zeggen dat het prima werkt. De juffen op school kunnen precies zien hoeveel ze heeft gedaan en of ze haar doelen heeft bereikt. Al met al missen ze beiden hun school wel!

Meestal drinken daarna met elkaar wat en gaan we in de middag wat leuks met elkaar doen! We knutselen wat, doen een spelletje of gaan een rondje fietsen.

Dan hebben we nog de schermpjes niet te vergeten, dat vraagt ook wel discipline, zeg! We hebben ook het geluk dat we een vakantiehuisje hebben op de Veluwe, waar we dan ook even een poosje naar toe kunnen.

We genieten van de dingen die we eerst maar een beetje gewoon vonden. Heerlijk picknicken op een bankje in het bos, of een ijsje eten bij de molen in de buurt. Gelukkig mag dat nu weer, alles met anderhalve meter afstand.

Iedere morgen als we wakker worden zijn we weer dankbaar! En kunnen we weer er tegenaan!

Wat zullen we allemaal blij zijn als alles weer “gewoon” is!

Want dat is toch wel het beste!

Groetjes van Marianne