Blog 2 – Fijne feestdagen?

December, oh ik hou er zo van. Ik lijd aan een flinke winterdepressie, maar die start altijd pas in januari. In december geniet ik van alle drukte, feestvreugde, lichtjes, het samen komen… en de bijbehorende stress valt in het niet bij het genot. Maar ik word ook melancholisch.

Ik loop het jaar in gedachten nog eens na en nou, dat was niet het makkelijkste jaar van mijn leven, maar ik ben er nog en mijn dierbaren ook en we zijn weer samen deze kerst. Ik overlaad mijn kinderen met teveel knuffels en kussen en zeg eigenlijk net even te vaak hoeveel ik van ze hou (‘nu weet ik het wel mam’ zegt mijn oudste dan).

Ik huil wat af, want ach die reclames over hoe gezellig samen eten is en die collectes voor al die zielige kindjes of zieke mensen en ook huil ik weer bij die kerstfilm die ik al acht keer heb gezien.
En dit zo bedenkende realiseer ik mij nog meer hoe deze tijd kan zijn voor pleeggezinnen en bovenal pleegkinderen. Wat hebben zij als herinneringen? Wat roept deze ‘gezellige’ tijd bij hen op?

Van veel pleegouders hoor ik hoeveel stress deze maand geeft. Kinderen trekken het niet, gaan zich misdragen, ‘verpesten’ het kerstdiner door met een boos gezicht te zitten, de cadeaus af te kraken of door op hun kamer te blijven.
Als pleegouder kun je maar een ding doen en dat is proberen achter dit gedrag te kijken. Misschien kleven er nare herinneringen aan deze tijd. Misschien was december als alle andere maanden, terwijl bij vriendjes het wel feest was. Want misschien had mama of papa geen geld voor extra’s en is dat nu best confronterend. Misschien missen ze hun familie nog meer dan anders, ook als ze dat niet zo zeggen.

Maar weet je, jullie doen het al. Jullie kijken achter dit gedrag, elke keer weer. Mijn respect gaat uit naar jullie allemaal, omdat jullie deze maand weer met dit alles weten om te gaan. En misschien creëren jullie zo wel nieuwe herinneringen voor later, laten we dat hopen!

Ik wens jullie, hoe dan ook, hele mooie dagen en een positieve start van het nieuw jaar.

Lola