Het voorjaar is weer gekomen! Wat zag ik er naar uit! Ik zit hier vandaag in mijn stoel en laat mijn gedachten weer eens heerlijk gaan!

Wat zie ik uit naar een “normale “ tijd. Een tijd waar we weer alles mogen zonder beperkingen en regels. Wat zie ik uit naar een vakantie met het vliegtuig of een autovakantie naar Italië, en alle andere leuke dingen. We hopen dat het binnenkort allemaal weer kan gaan gebeuren.

Ik merk aan onze pleegzoon van dertien jaar, dat hij er ook naar verlangt. Nu de ene week twee dagen en de andere week 3 dagen naar school en dan de dagen dat hij thuis is, de lessen online volgen, het valt niet mee!

Wat ben ik geweldig trots op hem! Vorige week kwam hij thuis met zijn rapport.
Wat heeft hij zijn best gedaan, ik vind dat echt een hele prestatie in deze tijd!
Want ja, online lessen volgen op de laptop is best lastig als je snel afgeleid bent.

Ik merk dat hij veel online is met zijn vrienden en dat is ook goed, maar er zijn wel grenzen als het om schermtijd gaat. Toch is dat soms weer een hele discussie!

Laatst heb ik de pubertraining gevolgd. En toch een paar goede tips gekregen!
Zo hebben we met elkaar besloten om in de avond na 9 uur de mobiel weg te leggen en pas de volgende morgen weer opnieuw te pakken.
Dan kunnen we in de avond nog gezellig een tijdje kletsen met wat lekkers erbij.

Wat mij vooral opviel in de training, maar wat ik eigenlijk al wist, is dat pleegkinderen onvoorwaardelijke liefde nodig hebben.

Liefde is het allerbelangrijkste en het in de praktijk brengen! Daar vaart ieder pleegkind wel bij!

Als pleegmoeder probeer ik daar telkens weer mijn best voor te doen. Ook als kinderen gaan puberen, liefde hebben ze echt nodig!